Vrij beroep, betaalbare zorg en respect: VAS-voorzitter trekt duidelijke lijnen
"Artikel 7 en onze voorstellen wat betreft statuut VT en het ‘Terug naar werk’ beleid
Als Voorzitter van het Vlaams Artsensyndicaat wil ik eerst en vooral benadrukken dat we in het nieuwe Akkoord Artsen-Ziekenfondsen artikel 7 onderschreven hebben waar we niet alleen de intentie of het voornemen benadrukken, maar uitdrukkelijk expliciteren respect op te brengen voor elkaar, artsen en ziekenfondsen, in alle gremia, maar ook in de sociale media en in de pers.
We willen, als artsensyndicaat, ons hieraan houden, ook al plaatsen we ernstige vraagtekens bij de perceptie die er leeft dat prestatiegeneeskunde zou leiden tot onnodige prestaties. Integendeel, prestatiegeneeskunde ondervangt zorgcapaciteitstekorten en lange wachttijden en voorkomt zorginfarcten. Neem prestatiegeneeskunde weg en je zet de deur open voor NHS-toestanden en dat willen wij en onze patiënten niet.
De krappe budgettaire marges waarbinnen we kwaliteit van zorg moeten hoog houden, vereist een open dialoog (geen overheidsdictaat, vervat in een voor de zorgactoren wurgende kaderwet) waarin partijen constructief zoeken naar haalbare oplossingen en dat doen we niet door naar elkaar met de vinger te wijzen en zoals onze Minister uitzonderingen te gebruiken (denk aan de verpleegster uit Houthulst, denk aan de verwijzing naar sommige artsen als zijnde 'les escrots') om een hele beroepsgroep te stigmatiseren en in het verdomhoekje te plaatsen. Als ziekenfondsen zich nu geviseerd voelen door enkele politieke opmerkingen, dan ervaren zij nu aan den lijve hoe wij ons stelselmatig geculpabiliseerd voelen aan de zogezegde onderhandelingstafel.
Onze standpunten zijn genoegzaam gekend en als niet, formuleer ik ze hier graag.
Wat het aantal VT-patiënten betreft waren wij (en niet de politieke partijen die het nu maar al te graag overnemen) voorstander van een actieve opt-in voor de omnio's (de patiënten die omwille van hun inkomen in aanmerking zouden komen voor een VT-statuut). We vragen dat deze groep, die in aanmerking denkt te komen voor een verhoogde tegemoetkoming, hiervoor actief een aanvraag indient, wetende dat er een grondig inkomensonderzoek zal gebeuren. We zijn dus tegen het aanleggen van een algemeen inkomenskadaster, omdat niet iedereen beroep doet op die VT-bijdrage van de sociale zekerheid.
De mogelijke besparing van deze maatregel is allesbehalve gering: 3 miljard euro.
Verder willen we, en daar volgen we de CM-voorzitter, zorg laagdrempelig, betaalbaar en toegankelijk houden zodat zeker voor de meest kwetsbaren van onze maatschappij, zorg niet uitgesteld dient te worden. Wat wij voorstellen is het remgeld voor de niet VT-patiënten te doen stijgen met de gezondheidsindex. Dit zou alleen al bij de huisarts, bij een gelijkblijvend ereloon, een structurele besparing betekenen voor de overheid van 160 miljoen euro. En dan spreken we nog niet over besparingseffect bij de specialist.
Wat het 'terug naar werk' beleid betreft, waren wij als syndicaat eveneens de eerste om aan te dringen op het creëren van een neutrale controlerende instantie, die in overleg met de behandelende arts, de bedrijfsarts en de adviserend geneesheer van het ziekenfonds, niet alleen de ongeschiktheid van de patiënt beoordeelt, maar ook het arbeidspotentieel van de werknemer. Want laat ons duidelijk zijn en dat moet toch ook in alle transparantie gezegd kunnen worden: in het voorgestelde trio-overleg is elke partij gebiasd. De behandelende arts door het compromitteren van zijn vertrouwensrelatie met de patiënt; de arbeidsgeneesheer door zijn relatie met de werkgever; de adviserend geneesheer van de mutualiteit door zijn dubbele rol.
En dit zijn nog maar twee werven van vele. Denk aan de nomenclatuurherijking, de splitsing van het honorarium, de discussie over de co-governance, de ziekenhuisfinanciering, de bescherming van de eerste lijn tegen de door de "Zorgnet-Icuro’s" ingezette invadering van die extramurale lijn, de discussie over de hoogte van de supplementen (een woord dat een negatieve connotatie gekregen heeft, maar eigenlijk honorarium dient genoemd te worden; we zullen in de toekomst willen spreken van een kwaliteitsbijdrage), het vrije beroep dat onder druk staat en volgens onze Minister eigenlijk het meest gesubsidieerde beroep in België is, terwijl het de patiënt is die van de sociale zekerheid (en dus de gemeenschap) een gedeeltelijke terugbetaling krijgt van ons ereloon. Ook die 'framing' moet in een constructief overleg, stoppen!
Wij worden gedwongen financiële inspanningen te doen en we zijn hiervoor bereid. We verwachten evenredige inspanningen van alle partijen!
Wij als syndicaat gaan ons niet vastrijden in een negatieve reactieve polemiek. We gaan proactief mee helpen zoeken naar duurzame oplossingen om de kwaliteit van de zorg voor onze patiënt te borgen in een context waarin we maximaal inzetten op het beschermen van ons vrije beroep, de vrije keuze van arts en patiënt, een correcte remuneratie voor onze prestaties, maximale inspraak en respect in echte co-governance en waar we resoluut verdere uitholling van onze kerntaken en het hiermee gepaard gaande honorarium zullen tegengaan."
Aldus Dr. Jos Vanhoof, huisarts en voorzitter van het Vlaams Artsensyndicaat op LinkedIn.