Nieuws

Maandag 7 juli staken artsen over het hele land. Niet uit eigenbelang, maar uit bezorgdheid voor hun patiënten. Waarom artsen staken en wat dat betekent voor u, leggen we u hierna stap voor stap uit.

Terwijl de minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, Frank Vandenbroucke, het voorontwerp van kaderwet volop bespreekt met de artsensyndicaten en de ziekenfondsen, heeft de socialistische mutualiteit Solidaris Wallonie zopas een online petitie gelanceerd, waarvan BVAS met verbijstering kennis neemt. We kunnen niet toestaan dat dergelijke onwaarheden en desinformatie bij patiënten zonder weerwoord blijven.

De COVID-19 pandemie toonde hoe cruciaal intensieve zorg is. Ook buiten crises is deze zorg van levensbelang, bijvoorbeeld na een transplantatie of ernstig ongeval. Toch staat de capaciteit ervan onder druk door personeelstekorten en de vergrijzing. België telt veel intensieve zorgbedden, maar de zorg is versnipperd, ongelijk verspreid en niet altijd afgestemd op de zorgvraag. Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) pleit voor een tweedelige structuur: algemene en gespecialiseerde intensieve zorg, met duidelijke erkenningscriteria. Daarbij moet elke intensieve zorgdienst over minstens 12 bedden beschikken. Een minder complexe en meer correcte financiering en één nationale databank moeten samenwerking, kwaliteit en efficiëntie verbeteren. Deze hervorming past binnen een bredere hertekening van het ziekenhuislandschap.

Er gaat geen week voorbij zonder dat PFAS in de aandacht komen. Deze vervuilende stoffen zijn overal in het milieu aanwezig en mogelijk worden we er allemaal aan blootgesteld. De bezorgdheid bij de bevolking is groot, en beleidsmakers en zorgverleners willen – heel begrijpelijk – actie ondernemen. Maar welke maatregelen zijn écht zinvol? Zonder duidelijk inzicht kan goedbedoelde actie meer kwaad dan goed doen. Om zorgverleners beter te ondersteunen bij het begeleiden van mensen met mogelijk hoge PFAS-waarden, gaf de Interministeriële Conferentie Volksgezondheid aan het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) de opdracht om nationale aanbevelingen te formuleren over het nut van individuele bloedtesten. Op basis van de huidige wetenschappelijke kennis vinden de KCE-experts een individuele screening niet aangewezen, behalve in het kader van wetenschappelijk onderzoek. En het is cruciaal dat we onze kennis over PFAS vergroten.

Recent zijn er in ons land twee nieuwe middelen beschikbaar om RSV-luchtweginfecties bij baby’s van jonger dan één jaar te voorkomen: een vaccin dat aan de zwangere moeder wordt toegediend en een monoklonaal antilichaam dat rechtstreeks bij de baby wordt geïnjecteerd. De veiligheid en doeltreffendheid van beide producten waren al aangetoond, maar hun financiële haalbaarheid moest nog worden onderzocht. Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) en Universiteit Antwerpen berekenden de verwachte gezondheidswinst en voerden een economische evaluatie uit. De conclusie? Deze beide types van preventie kunnen een grote klinische impact hebben, vooral deze met de injecteerbare antilichamen. Bovendien kan de totale kostprijs van elk van deze scenario’s redelijk zijn, of zelfs besparingen opleveren. De voorwaarde is wel dat de overheid opnieuw met de fabrikanten over een prijsverlaging van de producten onderhandelt.

Het voorontwerp van kaderwet van minister Vandenbroucke overschrijdt meerdere rode lijnen die wij als artsensyndicaat duidelijk hadden aangegeven in het belang van de zorg. De kaderwet zorgt voor een aantal perverse effecten die nadelig zijn voor de kwaliteit van de zorg en voor de patiënt. Het overlegmodel wordt totaal genegeerd en de minister kleurt ver buiten de lijnen van het regeerakkoord. Bovendien schildert de minister in zijn communicatie de artsen voortdurend af als profiteurs die zoveel mogelijk geld uit de zakken van hun patiënten willen kloppen. Niets is minder waar.

De ontwerp-Kaderwet die vandaag op tafel ligt, verandert fundamenteel hoe onze gezondheidszorg georganiseerd wordt. Terwijl alle zorgactoren – inclusief het Verzekeringscomité – intussen doorzien hoe ingrijpend deze hervorming is, kiest Domus Medica ervoor om geen actie te ondernemen. Er wordt ingezet op "constructief overleg", maar tot op vandaag heeft dat overleg geen enkele inhoudelijke wijziging aan de wet opgeleverd.

Nadat BVAS-ABSyM vrijdagvoormiddag een reeks concrete alternatieve voorstellen overhandigde aan minister Frank Vandenbroucke in reactie op zijn voorontwerp van kaderwet, diende het artsensyndicaat deze vrijdag ook een stakingsaanzegging in voor maandag 7 juli. Staken is niet gebruikelijk bij artsen, maar volgens BVAS-ABSyM is dit het enige resterende middel om aan de minister duidelijk te maken dat zijn voorontwerp van kaderwet onaanvaardbaar is.

Er werd al uitvoerig gedebatteerd over de aangekondigde kaderwet van de minister van Volksgezondheid. BVAS-ABSyM verzet zich uitdrukkelijk tegen de plannen die hij wil doorvoeren. We willen koste wat het kost staatsgeneeskunde vermijden. Dat dit ongunstige gevolgen heeft voor artsen, is voor iedereen duidelijk. Maar hebben de plannen van Vandenbroucke ook negatieve gevolgen voor de patiënten? 

Vrijdag om 10 uur heeft een delegatie van de artsensyndicaten BVAS-ABSyM en Kartel-Cartel zich aangemeld op het kabinet van minister van Volksgezondheid Vandenbroucke om hun officiële reactie op het voorontwerp van de veelbesproken kaderwet te overhandigen. In het document staan duidelijke argumenten tegen sommige van de aangekondigde maatregelen en zeker ook constructieve oplossingen. Met deze persoonlijke overhandiging maken de syndicaten duidelijk dat ze – in tegenstelling tot wat de minister beweert – wel degelijk eigen voorstellen hebben.